"Het klassieke model van ontwikkelingssamenwerking – het rijke Noorden brengt geld en kennis naar het arme Zuiden – is niet meer van deze tijd. De onderlinge verhoudingen in de wereld zijn ontzettend veranderd. Zo is voedselschaarste niet langer het probleem van arme Afrikanen. Ook België, dat bijna al zijn voedsel importeert, krijgt ermee te maken. Grote voedselbedrijven zijn bang dat ze op lange termijn onvoldoende grondstoffen hebben. Daarom investeren ze in directe relaties met producenten. En ze kiezen steeds vaker voor duurzaam geproduceerde producten."

"De oplossing voor het armoede- en voedselprobleem ligt volgens Vredeseilanden bij kleinschalige familiaal georganiseerde landbouw. Zij vertegenwoordigen 80 tot 90 procent van alle landbouwers. Met kleine investeringen realiseren ze grote productiviteit- en rendementstijgingen. Bovendien put duurzame akkerbouw de grond niet uit. Wij beschouwen boeren niet langer als arme mensen, maar als kleine ondernemers. Lokaal ondernemerschap stimuleren is de beste vorm van ontwikkelingssamenwerking."

"Vroeger hielden alleen liefdadigheidsorganisaties, ngo's en de overheid zich bezig met ontwikkelingssamenwerking. Nu doen ook veel bedrijven dat. Een zakenrelatie tussen Afrika en België kan effectiever zijn dan een waterput graven of geld storten. Tot tien jaar geleden sluisde het Westen grote sommen geld naar ontwikkelingsgebieden, maar kochten ze er de koffie wel tegen dumpingprijzen."

"In de jaren 80 stampte ik het Fair Trade-keurmerk uit de grond, samen met enkele anderen. Ons doel? Boeren een eerlijk loon geven. We begonnen met Max Havelaar-koffie. De Fair Trade bananen zorgden voor de doorbraak van het keurmerk. Inmiddels wordt het al in 25 landen gebruikt."

Sinds 2008 is Luuk Zonneveld directeur van Vredeseilanden: een vzw gericht op de thema's voeding en landbouw in ontwikkelingslanden. Eerder werkte hij voor Oxfam en ontwikkelde hij het Fair Trade-label.